Աննա Ավետիսյան

Սիսիանի տարածաշրջանի Բռնակոթ գյուղում խոր կսկիծով ընդունեցին իրենց համագյուղացի, 1994թ. ծնված Արթուր Օհանջանյանի զոհվելու մասին լուրը: Արթուրը Օհանջանյանների ընտանիքի կրտսերն էր: Ավագ եղբայրները` Սևակն ու Նարեկը, նույնպես ծառայել են ԼՂՀ-ում: Արթուրի ծառայությանն ընդամենը 7 ամիս էր մնացել, դեկտեմբերին պետք է զորացրվեր... Սակայն... Մայիսի 21-ին ԼՂՀ պաշտպանության նախարարությունը հաղորդագրություն տարածեց Արթուրի` մայիսի 20-ին ղարաբաղաադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի հարավային ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասի մարտական հենակետում հակառակորդի կողմից արձակված գնդակից մահացու հրազենային վիրավորում ստանալու մասին:

«Մեծ ողբերգություն է ամբողջ գյուղի համար, ամբողջ դպրոցի համար: Ցավում ենք, շատ ենք ցավում, թող այլևս չկրկնվեն այսպիսի բաներ,- ասում է Բռնակոթի դպրոցի փոխտնօրեն Դոնարա Ասրյանը, ով նաև Արթուրի ուսուցչուհին է եղել:- Բռնակոթցուն վայել հայրենասիրություն ուներ, բավականին մեծ պատվախնդրություն: Ընկերասեր էր, չափազանց շփվող, պատրաստակամ ցանկացած գործի, ուր ուղարկեիր` կգնար, դասարանում բոլորը նրան սիրում էին, ու հիմա ողջ դպրոցն է սգում»:

«Շատ խելացի էր, լսող, մեծին հարգող, բարի,- լրացնում է քիմիայի ուսուցչուհի Իրա Հակոբջանյանը: - Հայրենասիրությունը բարձր մակարդակի վրա էր իրենց դասարանում, բոլորն էլ պատրաստ էին ծառայել հայրենիքին, ոչնչից չէին երկնչում»:

Գյուղում բոլորն են գորովանքով հիշում Արթուրին: Ասում են` մեծի հետ մեծ էր, փոքրի հետ` փոքր, հարևանին, գյուղացուն հասնող, օգնող: «Շատ խելոք երեխա էր, իմ երեխու դասընկերն ա եղել... Խելոք էլ ծառայող ա եղել, պատվոգրեր ունի, շնորհակալական նամակներ ա եկել, սերժանտ էր, շուտով ավագ սերժանտ պիտի դառնար»,- ասում է հարևանուհին` Էմմա Ավետիսյանը:

Թեև Բռնակոթում արդեն տեղեկացել են, որ ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով` Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պետական սահմանը պաշտպանելիս ցուցաբերած արիության համար ԼՂՀ պաշտպանության բանակի N զորամասի ջոկի հրամանատար, կրտսեր սերժանտ Արթուր Օհանջանյանը հետմահու պարգեւատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով, սակայն ցավը դրանից չի մեղմվում։

Բռնակոթցի երիտասարդները Արթուրի հիշատակին մոմավառություն էին կազմակերպել: Բոլորի աչքերում արցունքներ էին, սրտերում` թախիծ: Մոմերն իրենց հանգրվանը գտան Խորհրդային Միության հերոսներ Լիպարիտ Իսրայելյանի և Սամսոն Մկրտումյանի կիսանդրիների մոտ, ովքեր Հայրենական մեծ պատերազմում են բարձր պահել բռնակոթցու պատիվը: Երիտասարդները նշում էին, որ այսօրվա սերունդն էլ պակաս պատվախնդիր ու հայրենասեր չէ` պատրաստ անխախտ պահելու հայրենի սահմանները:

Մոմավառություն էր կազմակերպվել նաև Սիսիանի Սիսակ Նահապետի անվան հրապարակում: Այստեղ վառվող մոմերը ոչ միայն ի հիշատակ Արթուրի էին, այլև ընդամենը մի քանի ամիս առաջ դարձյալ մարտական դիրքում հակառակորդի դիպուկահարի գնդակից զոհված սիսիանցի զինծառայող Կարեն Գագիկի Գալստյանի` նրա ծննդյան 20-ամյակի առիթով: Իսկ Արթուրը 20 տարեկան կդառնար սեպտեմբերին:

Սահմանապահ զինվոր Արթուրի հուղարկավորութունը կկայանա հարազատ գյուղի պանթեոնում: Ի դեպ, Բռնակոթը Արցախյան ազատամարտում 8 զոհ է տվել, նրանցից 3-ը թաղված են գյուղի, 4-ը` Սիսիանի պանթեոնում, 1-ը` Եռաբլուրում: