Նամակ «Հետքի» խմբագրությանը

Վերջին շրջանում Hetq.am կայքում շարունակական նյութեր են հրատարակվում Մաշտոցի 33Ա հասցեում գտնվող բարձրահարկ շենքի շինարարության մեջ Է. Խուդյանի կորցրած ներդրումների մասին: Որ Մաշտոցի բարձրահարկ շենքի շուրջ տեղի են ունեցել բավականին լուրջ խախտումներ, որ առկա են մեծ թվով տուժածներ, այդ թվում նաև ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեն, կարծում եմ` պարզ է բոլորին:

Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի հետաքննություն է ընթանում, որ շենքի և նրա հետ առնչված հիմնարկների և անհատների գործունեության կապակցությամբ բազմաթիվ տնտեսական վեճեր են առաջ եկել՝ ձեռնպահ եմ մնում սնանկացման պատասխանատուների մասին կարծիք արտահայտելուց:

Սակայն «Հետք»-ի կողմից պարոն Է. Խուդյանի՝ որպես «ամերիկահայ ներդրողի» իբր թե կորցրած ներդրումները պաշտպանելու առնչությամբ չեմ կարող զարմանքս չհայտնել:

«Հետք»-ի շարունակական հրապարակումները նպատակ են հետապնդում հայ հանրության մոտ կարծիք ձևավորել առ այն, որ Է. Խուդյանը մի պարկեշտ ամերիկահայ ներդրող է, որը գալով Հայաստան, մեծ գումարներ է ներդրել հայկական տնտեսության մեջ, իսկ Հայաստանում մի խումբ անպարկեշտ անձնավորություններ նրան ծուղակն են գցել և յուրացրել այդ ներդրումները:

Սակայն փաստերը այլ բան են ապացուցում: Իմ մոտ առկա է մի փաստաթուղթ Վ. Մանգասարյանի, Է. Խուդյանի և Է. Եսայանի միջև բանակցված մի հաշվեկշռի վերաբերյալ, որը հստակորեն ապացուցում է, որ պարոն Է. Խուդյանը այս շենքի և շինարարության ծրագրի սնանկացման պատճառներից մեկն է:

Այսպես. բոլոր մասնակիցների կողմից պատրաստված աղյուսակը ապացուցում է, որ բնակարանների վաճառքներից ձևավորված եկամուտներից Վ. Մանգասարյանի ու Է. Եսայանի տնօրինության տակ եղել է համարյա 11,000,000 ԱՄՆ դոլար, իսկ Է. Խուդյանը բնակարանների վաճառքից պահել է առնվազն 2,000,000 ԱՄՆ դոլար:

Այս երկու միլիոն դոլարից բացի, տարբեր բանկերից ստացված մոտ 2,000,000 դոլար գումար փոխանցվել է ԱՄՆ` Է. Խուդյանի հաշվին:  Ավելին, Է. Եսայանի կողմից տարբեր ժամանակներում, մոտ 500,000 ԱՄՆ դոլար գումար է փոխանցվել Է. Խուդյանին:

Այսպիսով, Է. Խուդյանն այս շենքից ստացել է մոտ 4,500,000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ միջոցներ: Մանգասարյանն ու Եսայանն իրենց ստացած գումարների մի զգալի մասը տրամադրել են շենքի կառուցման համար պահանջվող շինարարական, վարչարարական և այլ ծախսերի համար, որի ապացույցը շենքի առկայությունն է: Միևնույն ժամանակ,  Խուդյանը իր ստացած 4,500,000 ԱՄՆ դոլարից և  ոչ մի լումա չի հատկացրել շինարարությանը: Է. Խուդյանի միակ ներդրումը եղել է ընդամենը Մաշտոց  33 –ի հողամասի ձեռքբերման ժամանակ տրամադրված մոտ 500,000 ԱՄՆ դոլարը:

Այսինքն Է. Խուդյանը ներդրել է 500,000 ԱՄՆ դոլար և փոխարենը ստացել է 4,500,000 ԱՄՆ դոլար: Փաստորեն Է. Խուդյանը` իբր «Հայաստանում ծուղակն ընկած սփյուռքահայ ներդրող», իր ներդրած գումարից 9 անգամ ավելի շատ գումար է արդեն ստացել՝ ի հաշիվ այս շենքի բնակարանների վաճառքի և բանկերից ստացված վարկերի:

Արդ, «Հետք»-ի կողմից շարունակաբար պաշտպանվող այդ սփյուռքահայ ներդրողը խիստ կասկածելի և առնվազն ագահ անձնավորություն է, որը իր ներդրածի դիմաց արդեն ստացել է աներևակայելի շահույթ այն պայմաններում, երբ այդ շենքից  ոչ գնորդներն են ստացել իրենց բնակարանները և ոչ էլ ՊԵԿ մարմինները` հարկերը:

Այն օրվանից, երբ գործընկերները, հաճախորդներն ու միջնորդները սկսել են Է. Խուդյանից պահանջել իր վերցրած գումարների մի մասը հետ բերել շենքը փրկելու համար, Խուդյանը փախել է ԱՄՆ և այնտեղից «տուժված ներդրողի»  անվան տակ բամբասանքների, հերյուրանքների և ստերի միջոցով շարունակում է շանտաժի ենթարկել բոլորին՝ նախկին գործընկերներին, տուժած զոհերին և հարկային ու դատական մարմիններին:

Իսկ թե այս պղտոր ջրերում, ով ինչ ձուկ է ուզում բռնել... դա արդեն թողնում եմ ընթերցողների եզրակացությանը:

Սևակ Արծրունի, 2011թ. սեպտեմբերի 06, ք. Երևան